Boeren moeten weer op de BOK

Woensdag 9 maart 2011.

VOORST KRACHTENS DE VVD

Linkse Depressie veroorzaakt Natte Voeten.

Boeren moeten weer op de BOK

Wij schrijven anno 28 februari 2011 Raadszaal Twello van onze plattelandsgemeente Voorst.

Op de raadsagenda staat het onderwerp het MUP geagendeerd, Milieu Uitvoerings, Plannen.

Aan de orde een GB Motie Natte Voeten over de negatieve effecten waterpeilverhoging, Top-gebieden. Door het verhogen van het waterpeil kunnen de landerijen minder toegankelijk worden.

Natuurlijk moet ik wel beamen dat GB een wel erg simplistisch antwoord ten tonele voerde.

Een vol glas water over je raadsdesk omkeren brengt niet de gevolgen en werkelijkheid in beeld.

Op zich heeft GB aangaande de vernatting zoals het ook wel wordt genoemd terecht een punt.

De consequenties van dit beleid staan nog maar in de kinderschoenen, men weet het eenvoudig niet.

Er is nog geen inzicht in de gevolgen om de risico’s of eventuele kansen reëel in kaart te brengen.

Het vermoerassen van onze leefmilieus, zoals ik het liever noem, heeft wel degelijk ernstige consequenties op termijn voor onze landbouw. Uit studies blijkt ook, dat als provincies vernatting van gebieden noodzakelijk vinden, de consequenties hiervan moet compenseren. Men noemt dat ook wel de subsidie regeling van groenblauwe diensten. Er wordt ook aan gedacht om de landbouw bedrijven uit de EHS te halen en elders onder te brengen.

Zeg maar een tweede reconstructie om boeren in de EHS nog verder te beperken of onmogelijk te maken. De linkse peperdure rekening van de vermoerassing en eventuele migratie gaat de burger geld kosten. En dan praten wij nog geenszins over de emotionele schade als de agrariërs huis en haard moeten gaan verlaten. Opvallend in dit debat waren echter de Nobele en Oomeriaanse gedachtenspinsels van onze inmiddels bekende lokale natuurvorsers. Het zal u niet onbekend zijn, dat in het land der blinden één oog koning is.

Het is altijd wel wat met de boeren, dan hebben zij last van verdroging en dan hebben zij weer last van vernatting. Het is eigenlijk hun eigen schuld moeten ze maar niet met die zware en grote machines het land bewerken. Wie gaat dit dan weer betalen, zal de burger wel weer voor opdraaien waarvan acte. Het is toch ook deze rode partij, die de burgers blauwe vingers bezorgt in het alsmaar betalen voor nieuwe natuur.

De agrariërs, onze Voorster boeren zijn natuurlijk geen burgers maar natuurvandalen die de burger laat betalen. Al sinds 1890 is er in Nederland sprake van ruilverkaveling om de versnippering van percelen, ontsluiting van gebied en ontwatering te realiseren. Eind jaren vijftig was er een zeer sterke opleving van de ruilverkaveling met kort hierna een herbezinning. Er kwam wetgeving, de landsontwikkelingswet geheten waarbinnen alle functies op het platteland in beeld kwamen.

Er moest samenhang komen het integreren van doeleinden economie, agrariërs, bedrijven, natuur en ontsluiting. Deze samenhang staat onder druk omdat het credo van natuur, nieuwe natuur als het Hooglied wordt bezongen en aanbeden. De andere doeleinden met name de motor van ons nationaal inkomen, de economie die ook natuurontwikkeling mogelijk heeft gemaakt staat onder rode curatele. Allemaal op de fiets en in het openbaar vervoer, idealen van links leiden terug naar een stap in de geschiedenis en in plaats van economisch groei op de samenhang van doeleinden te versterken.

Nog even en wij zijn onze zelfsupport, zelfvoorzienend van ons dagelijks voedsel kwijt geraakt aan zogenaamde nieuwe en mooie natuur. Waar je op de fiets doorheen mag karren op zoek naar een rustpunt waarvan de agrariër geen deel meer van uitmaakt. Het is wellicht een biologische ondernemer, die er achter komt dat dat zijn gronden ontoereikend zijn voor de te leveren streekproducten. Gewoon op de fiets net als vroeger met een mud aardappelen op de stang en de groenteboer op de bakfiets.

Roodgroene natte voeten is dweilen met de financiële kraan volledig open, maar er is perspectief.

Er gloort een nieuwe Gelderse lente, warm en doortastend gebaseerd op vertrouwen, gewoon en terughoudend, loyaal en verlicht in de kleuren van de VVD. Een liberale lente voor provinciaal en landelijke beleid van morgen en hoop voor een betere toekomst. Het trekpaard wellicht in actie te zien als museumcafé De Kribbe LINKS uitnodigt voor een kijkje in het verleden. Voor wat romantisch nostalgisch vertier en helend voor de geest, gratis ouderwets pootje baden in de nabijgelegen IJssel.

Marius Feenstra